BN De Stem - door Mayke Calis.
Dinsdag 11 maart 2008 - Kinderen met een gedragsstoornis moeten zo veel mogelijk naar gewone basisscholen. Maar de opvang na school leidt vaak tot problemen. 'Staat daar weer zo'n invaller die van niks weet.'
Mauro kan moeilijk met conflictsituaties overweg. Ook is de negenjarige soms wat onhandig. Onlangs slootte hij per ongeluk de bril af van een kindje, dat begon te huilen. De overblijfjuf werd boos op Mauro, waarop hij ging schreeuwen tot hij totaal overstuur raakte.
Mauro heeft het syndroom van Asperger, een aan autisme verwante stoornis, en een lichte vorm van ADHD. Hij gaat naar een gewone school in Amsterdam. Daar wordt door de juffrouw en zijn klasgenootjes rekening met hem gehouden. Tussen de middag blijft hij over, maar dat is keer op keer een bron van ellende. De leidsters weten niet hoe ze met zijn stoornissen moeten omgaan.
Kinderen als Mauro, met gedrags- en ontwikkelingsstoornissen, gaan sinds de jaren negentig zo veel mogelijk naar een gewone school, maar ze zijn vaak druk en 'lastig', waardoor ze problemen veroorzaken op de buitenschoolse opvang (bso).
Soms worden ze zelfs geweigerd, of ouders vangen hun kind zelf op, waardoor zij met hun werk in de knel komen. Dat staat haaks op de verplichting die het kabinet aan scholen heeft opgelegd de voor-, tussen- en naschoolse opvang voor alle kinderen goed te regelen. "Kennelijk geldt dat niet voor onze kinderen", zegt Milana van der Werf, moeder van Mauro.
Sinds de jaren negentig gaan kinderen met gedragsstoornissen zo veel mogelijk naar gewone scholen. Door dit zogeheten 'weer samen naar school-concept' krijgen kinderen 'een rugzakje' met geld om extra begeleiding te betalen.
Om leidsters van de bso beter op de omgang met deze kinderen voor te bereiden, ontwikkelde het Nederlands Jeugd Instituut (NJI) in samenspraak met Balans, de oudervereniging voor kinderen met een gedragsstoornis, de training 'Knap Lastig' die dit voorjaar voor het eerst wordt aangeboden.
Leidsters van Kinderopvang OOK in Apeldoorn volgden al een proeftraining.
Die heeft nu al effect, vinden de leidsters op locatie de Bikkels. Op maandagmiddag druppelen daar vanaf drie uur de eerste kinderen binnen. Ze vallen aan op de ranja en crackers met chocopasta.
Vandaag zijn er twee kinderen, op de dertig, die extra aandacht nodig hebben: Bart met ADHD en David die autistisch is.
Bart (10) gaat buiten voetballen, terwijl de achtjarige David zijn skeelers aantrekt. Leidster Marijke van Meer loopt snel achter hen aan naar buiten. "We moeten ze goed in de gaten houden, en dat is soms lastig als je met twee andere leidsters ook nog 28 andere kinderen aandacht wilt geven."
Om David heen hangen twee andere jongens van wie er een ook wil skeeleren. Ze duwen vriendschappelijk tegen David aan. Bij andere kinderen zou ze zo'n situatie op haar beloop laten, zegt Van Meer, terwijl ze op het groepje afloopt. Maar nu grijpt ze in. Ze vraagt of David het vervelend vindt. Hij laat niets van zijn ergernis blijken en glimlacht flauwtjes.
Aan de andere jongens vraagt ze om David eventjes met rust te laten.
Dat doen ze. Van Meer: "Wij weten, onder meer door deze training hoe we met jongens als David moeten omgaan. Andere kinderen vinden het gedrag van David soms 'raar'. Maar ze kunnen er prima mee omgaan, als je er de tijd voor neemt om het goed uit te leggen."
In de klas wordt over dergelijke kinderen meestal wel uitleg gegeven, zegt Desiree Deusings uit Amersfoort, moeder van de achtjarige Dirk met ADHD. Maar op de buitenschoolse opvang zitten ook kinderen van andere scholen die niet bekend zijn met het probleem.
Haar zoon raakt door het dolle heen als hij tussen de middag eerst moet eten voordat hij kan uitrazen. Maar de regel op de opvang is nu eenmaal zo: eerst eten en daarna spelen. Daar viel niet aan te tornen.
Ook reageerde Dirk slecht op invallers bij de bso. Dan raakte hij in de war, werd boos of ging onder de tafel zitten. "Staat daar weer zo'n invaller die van niks weet", verzucht Deusings. Andere ouders keken Desiree soms aan met een blik van 'die heeft haar kind niet in de hand'. Inmiddels vangt zij haar zoon zelf na schooltijd op.
Mauro, de zoon van Milana van der Werf, gaat nu naar een speciale particuliere opvang voor 125 euro per middag, terwijl een gewone bso ongeveer 10 euro kost. Maar nu kan moeder Milana in ieder geval blijven werken.
En een gewone oppas is moeilijk te vinden, zegt ze. "Want ja, niet iedereen heeft zin in een moeilijk kindje dat bij tijd en wijle loopt te stuiteren door het huis."
De namen Bart en David zijn gefingeerd.
Voor meer informatie: http://www.bndestem.nl/algemeen/binnenland/2798160/Samen-naar-school-alleen-naar-opvang.ece
.../...
BN De Stem - door Mayke Calis.
Dinsdag 11 maart 2008 -
Kinderen met een gedragsstoornis moeten zo veel mogelijk naar gewone basisscholen. Maar de opvang na school leidt vaak tot problemen. 'Staat daar weer zo'n invaller die van niks weet.' Mauro kan moeilijk met conflictsituaties overweg. Ook is de negenjarige soms wat onhandig. Onlangs slootte hij per ongeluk de bril af van een kindje, dat begon te huilen. De overblijfjuf werd boos op Mauro, waarop hij ging schreeuwen tot hij totaal overstuur raakte.
Mauro heeft het syndroom van Asperger, een aan autisme verwante stoornis, en een lichte vorm van ADHD. Hij gaat naar een gewone school in Amsterdam. Daar wordt door de juffrouw en zijn klasgenootjes rekening met hem gehouden. Tussen de middag blijft hij over, maar dat is keer op keer een bron van ellende. De leidsters weten niet hoe ze met zijn stoornissen moeten omgaan.
Kinderen als Mauro, met gedrags- en ontwikkelingsstoornissen, gaan sinds de jaren negentig zo veel mogelijk naar een gewone school, maar ze zijn vaak druk en 'lastig', waardoor ze problemen veroorzaken op de buitenschoolse opvang (bso).
Soms worden ze zelfs geweigerd, of ouders vangen hun kind zelf op, waardoor zij met hun werk in de knel komen. Dat staat haaks op de verplichting die het kabinet aan scholen heeft opgelegd de voor-, tussen- en naschoolse opvang voor alle kinderen goed te regelen. "Kennelijk geldt dat niet voor onze kinderen", zegt Milana van der Werf, moeder van Mauro.
Sinds de jaren negentig gaan kinderen met gedragsstoornissen zo veel mogelijk naar gewone scholen. Door dit zogeheten 'weer samen naar school-concept' krijgen kinderen 'een rugzakje' met geld om extra begeleiding te betalen.
Om leidsters van de bso beter op de omgang met deze kinderen voor te bereiden, ontwikkelde het Nederlands Jeugd Instituut (NJI) in samenspraak met Balans, de oudervereniging voor kinderen met een gedragsstoornis, de training 'Knap Lastig' die dit voorjaar voor het eerst wordt aangeboden.
Leidsters van Kinderopvang OOK in Apeldoorn volgden al een proeftraining.
Die heeft nu al effect, vinden de leidsters op locatie de Bikkels. Op maandagmiddag druppelen daar vanaf drie uur de eerste kinderen binnen. Ze vallen aan op de ranja en crackers met chocopasta.
Vandaag zijn er twee kinderen, op de dertig, die extra aandacht nodig hebben: Bart met ADHD en David die autistisch is.
Bart (10) gaat buiten voetballen, terwijl de achtjarige David zijn skeelers aantrekt. Leidster Marijke van Meer loopt snel achter hen aan naar buiten. "We moeten ze goed in de gaten houden, en dat is soms lastig als je met twee andere leidsters ook nog 28 andere kinderen aandacht wilt geven."
Om David heen hangen twee andere jongens van wie er een ook wil skeeleren. Ze duwen vriendschappelijk tegen David aan. Bij andere kinderen zou ze zo'n situatie op haar beloop laten, zegt Van Meer, terwijl ze op het groepje afloopt. Maar nu grijpt ze in. Ze vraagt of David het vervelend vindt. Hij laat niets van zijn ergernis blijken en glimlacht flauwtjes.
Aan de andere jongens vraagt ze om David eventjes met rust te laten.
Dat doen ze. Van Meer: "Wij weten, onder meer door deze training hoe we met jongens als David moeten omgaan. Andere kinderen vinden het gedrag van David soms 'raar'. Maar ze kunnen er prima mee omgaan, als je er de tijd voor neemt om het goed uit te leggen."
In de klas wordt over dergelijke kinderen meestal wel uitleg gegeven, zegt Desiree Deusings uit Amersfoort, moeder van de achtjarige Dirk met ADHD. Maar op de buitenschoolse opvang zitten ook kinderen van andere scholen die niet bekend zijn met het probleem.
Haar zoon raakt door het dolle heen als hij tussen de middag eerst moet eten voordat hij kan uitrazen. Maar de regel op de opvang is nu eenmaal zo: eerst eten en daarna spelen. Daar viel niet aan te tornen.
Ook reageerde Dirk slecht op invallers bij de bso. Dan raakte hij in de war, werd boos of ging onder de tafel zitten. "Staat daar weer zo'n invaller die van niks weet", verzucht Deusings. Andere ouders keken Desiree soms aan met een blik van 'die heeft haar kind niet in de hand'. Inmiddels vangt zij haar zoon zelf na schooltijd op.
Mauro, de zoon van Milana van der Werf, gaat nu naar een speciale particuliere opvang voor 125 euro per middag, terwijl een gewone bso ongeveer 10 euro kost. Maar nu kan moeder Milana in ieder geval blijven werken.
En een gewone oppas is moeilijk te vinden, zegt ze. "Want ja, niet iedereen heeft zin in een moeilijk kindje dat bij tijd en wijle loopt te stuiteren door het huis."
De namen Bart en David zijn gefingeerd.
Voor meer informatie: http://www.bndestem.nl/algemeen/binnenland/2798160/Samen-naar-school-alleen-naar-opvang.ece
