Acting-in & Acting-out
 

"Hechtingsproblematiek gaat niet altijd gepaard met acting-out-gedrag. Kinderen kunnen ook reageren met heel passief, introvert gedrag. 

In het spreken over hechtingsproblematiek staat vaak acting-out gedrag van kinderen op de voorgrond; kinderen gedragen zich agressief, zijn niet te bereiken, willen zich aan geen gezag iets gelegen laten liggen, etc. Je zou haast vergeten dat er ook een groep kinderen (en dus ook volwassenen) is, die met een ander type hechtingsprobleem kampt, gekenmerkt door acting-in gedrag. Deze groep lijkt echter minder op te vallen en de problematiek blijkt in de hulpverlening ook vaak een ander ‘etiket’ te krijgen, zoals depressief, te weinig assertief, etc. Ook deze problematiek verdient echter aandacht en erkenning.

Er zijn een aantal typerende kenmerken te noemen van acting-in gedrag, oftewel gedrag waarbij een kind zijn angst en boosheid naar binnen richt en niet naar buiten (zoals bij ‘acting-out’). Om het onderscheid goed te kunnen aangeven, zal ik eerst iets aangeven over hoe een hechtingsprobleem/-stoornis is opgebouwd. Elk kind met een hechtingsstoornis heeft, door wat voor oorzaak of omstandigheid dan ook, te weinig de ervaring kunnen opdoen van lichamelijk zich veilig voelen in de wereld. Dit heeft tot gevolg dat het zich ook emotioneel niet geborgen kan voelen. Hierdoor ervaart het kind angst, angst voor het bestaan. Op grond daarvan ontstaat er een basiswantrouwen naar de wereld toe: een kind voelt zich...

Verder lezen? Vraag de brochure (B 3) HIER aan.

© Copyright. 'De Knoop'

Voor het overnemen van bepaalde stukken van de website dient men zich tot ‘De Knoop’ te wenden.