http://www.deknoop.org/ Algemene Landelijke Vereniging 'De Knoop' voor Hechtingsstoornis / Geen - Bodem - Syndroom nl http://blogs.law.harvard.edu/tech/rss GuppY v4.5.19 info@deknoop.org (De Knoop) info@deknoop.org (De Knoop) http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=782 Onderscheid tussen reactieve en proactive aggressie bij kinderen 27. Mei 2008Medicalfacts Redactie Reactieve agressie is een heethoofdige vorm van agressie in reactie op een bedreiging. Proactive agressie is koelbloedig doelgericht gedrag om iets te krijgen of om te domineren. Sommige onderzoekers zijn van mening dat dit onderscheid niet te maken is. Dit omdat beide typen bijna altijd samen voorkomen binnen één kind. Promovenda Hanneke Polman is van mening dat het onderscheid moeilijk te maken is vanwege methodologische problemen. Indien deze methodologische problemen worden opgelost is het onderscheid helder te maken. Reactieve en proactieve agressie zijn in haar ogen functies van agressief gedrag en dienen ook op deze manier te worden gemeten. Hiertoe heeft zij een nieuwe vragenlijst ontwikkeld waarin naar verschillende vormen en functies van agressie wordt gevraagd. Met deze lijst laat ze zien dat een helder onderscheid tussen reactieve en proactieve agressie mogelijk is. Informatie over de reactieve en proactieve functie van agressief gedrag is zeer belangrijk. Het biedt belangrijke aanknopingspunten voor een effectieve behandeling.20-06-2008, 10:30 uur , Academiegebouw, Domplein 29, Utrecht.Hanneke Polman, Sociale Wetenschappen Proefschrift: Hot-Headed or Cold-Blooded? Towards a Clear Distincition between Reactive and Proactive Aggression in Youth Promotor 1: Prof.dr. B. Orobio de Castro Promotor 2: Prof.dr. M.A.G. van Aken Promotor 3: Prof.dr. F. Vitaro.Lees verder > > > http://www.uu.nl/uupublish/homeuu/1main.html http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=781 Bregje van Sleuwen promoveert op 28 mei aan de Universiteit Utrecht.27 Mei 2008, Medicalfacts Redactie Categorie: OnderzoekEen regelmatig en voorspelbaar patroon van activiteiten vermindert het overmatig huilen van baby’s binnen enkele dagen. Het inbakeren van deze baby’s voegt weinig toe. Dit stelt bioloog Bregje van Sleuwen in haar promotieonderzoek dat ze uitvoerde aan het UMC Utrecht. Ouders van 398 huilbaby’s jonger dan twaalf weken ontvingen adviezen over regelmaat en voorspelbaarheid. De helft van de kinderen werd daarnaast ook ingebakerd.De aanpak bestond uit een verzorgingspatroon met een vaste volgorde van activiteiten zoals wakker worden, voeden, knuffelen, spelen en bij de eerste signalen van vermoeidheid wakker in het eigen bed leggen. Ouders krijgen hiervoor speciale instructies. Inbakeren bestaat uit het stevig omwikkelen met twee doeken van schouders tot aan tenen. Voor de duidelijkheid: voeden geschiedt niet op klokkentijd.Eén week na start van het programma is het huilen van de baby’s in beide interventiegroepen met 42 procent afgenomen, na twee weken met 50 procent en na acht weken met 75 procent. De huilduur per dag daalt van 148 minuten bij aanvang van het onderzoek tot 36 minuten aan het einde van de interventie.Lees verder > > > http://www.medicalfacts.nl/2008/05/27/inbakeren-huilbabys-voegt-weinig-toe/ http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=774 Uitnodiging voor ADOPTIEOUDERS voor devoorjaarsbijeenkomst van LOGA in Woerden Landelijke Oudervereniging Gezinsproblematiek AdoptieHet avontuur van de dialoogEen leven lang in dialoog met je ‘adoptiekind’ Zaterdag 19 april 2008 van 10.00 uur - 15.30 uurIn dialoog met je “adoptiekind” Een manier om veel van de verantwoordelijkheid bij het kind te laten, op een respectvolle manier, passend bij de leeftijd en het niveau waarop het kind functioneert.Adoptieouders voelen zich (waarschijnlijk) meer verantwoordelijk voor hun kind dan ouders van biologisch eigen kinderen. Vooral als hun kinderen hechtingsproblemen hebben gaan adoptieouders heel ver om hun kind te “helpen”.Vanaf het moment dat het als kind liegt, de puber die steelt, tot aan het moment dat hij/zij als volwassene op eigen benen moet leren staan, maar niet doet. Door middel van Dialoog deel je de verantwoordelijkheid samen met het ‘kind’. Het eindresultaat is misschien niet helemaal wat de ouders willen zien (vanuit hun perspectief), maar het is wel de eigen keuze van het ‘kind’.Voordeel is dat het eigen verantwoordelijkheidsgevoel van geadopteerden hiermee verder kan groeien. Voor meer informatie kunt u terecht bij LOGA: http://www.loga.info.nl http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=773 Themabijeenkomst van LAVA op 23 april 2008 te AmersfoortDE MEDISCHE SCREENING VAN ADOPTIEKINDERENTwee kinderartsen aan het woord!Kinderarts mevrouw J. Punt, tevens tropenarts, is samen met kinderarts mevrouw R. van Ommen-Koolmees verantwoordelijk voor de adoptiescreening in het Lange Land Ziekenhuis in Zoetermeer. Mevrouw Punt zal ingaan op de medische screening en de problemen die bij de kinderen kunnen worden ontdekt, zoals parasieten, bloedarmoede etc. Mevrouw Van Ommen-Koolmees zal vervolgens de groei en de vroege puberteit van het adoptiekind behandelen. Voor meer informatie kunt u terecht op de website van LAVA: http://www.lava-ouders.nl http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=769 BN De Stem - door Mayke Calis. Dinsdag 11 maart 2008 - Kinderen met een gedragsstoornis moeten zo veel mogelijk naar gewone basisscholen. Maar de opvang na school leidt vaak tot problemen. 'Staat daar weer zo'n invaller die van niks weet.' Mauro kan moeilijk met conflictsituaties overweg. Ook is de negenjarige soms wat onhandig. Onlangs slootte hij per ongeluk de bril af van een kindje, dat begon te huilen. De overblijfjuf werd boos op Mauro, waarop hij ging schreeuwen tot hij totaal overstuur raakte.Mauro heeft het syndroom van Asperger, een aan autisme verwante stoornis, en een lichte vorm van ADHD. Hij gaat naar een gewone school in Amsterdam. Daar wordt door de juffrouw en zijn klasgenootjes rekening met hem gehouden. Tussen de middag blijft hij over, maar dat is keer op keer een bron van ellende. De leidsters weten niet hoe ze met zijn stoornissen moeten omgaan. Kinderen als Mauro, met gedrags- en ontwikkelingsstoornissen, gaan sinds de jaren negentig zo veel mogelijk naar een gewone school, maar ze zijn vaak druk en 'lastig', waardoor ze problemen veroorzaken op de buitenschoolse opvang (bso). Soms worden ze zelfs geweigerd, of ouders vangen hun kind zelf op, waardoor zij met hun werk in de knel komen. Dat staat haaks op de verplichting die het kabinet aan scholen heeft opgelegd de voor-, tussen- en naschoolse opvang voor alle kinderen goed te regelen. "Kennelijk geldt dat niet voor onze kinderen", zegt Milana van der Werf, moeder van Mauro. Sinds de jaren negentig gaan kinderen met gedragsstoornissen zo veel mogelijk naar gewone scholen. Door dit zogeheten 'weer samen naar school-concept' krijgen kinderen 'een rugzakje' met geld om extra begeleiding te betalen.Om leidsters van de bso beter op de omgang met deze kinderen voor te bereiden, ontwikkelde het Nederlands Jeugd Instituut (NJI) in samenspraak met Balans, de oudervereniging voor kinderen met een gedragsstoornis, de training 'Knap Lastig' die dit voorjaar voor het eerst wordt aangeboden. Leidsters van Kinderopvang OOK in Apeldoorn volgden al een proeftraining. Die heeft nu al effect, vinden de leidsters op locatie de Bikkels. Op maandagmiddag druppelen daar vanaf drie uur de eerste kinderen binnen. Ze vallen aan op de ranja en crackers met chocopasta. Vandaag zijn er twee kinderen, op de dertig, die extra aandacht nodig hebben: Bart met ADHD en David die autistisch is. Bart (10) gaat buiten voetballen, terwijl de achtjarige David zijn skeelers aantrekt. Leidster Marijke van Meer loopt snel achter hen aan naar buiten. "We moeten ze goed in de gaten houden, en dat is soms lastig als je met twee andere leidsters ook nog 28 andere kinderen aandacht wilt geven."Om David heen hangen twee andere jongens van wie er een ook wil skeeleren. Ze duwen vriendschappelijk tegen David aan. Bij andere kinderen zou ze zo'n situatie op haar beloop laten, zegt Van Meer, terwijl ze op het groepje afloopt. Maar nu grijpt ze in. Ze vraagt of David het vervelend vindt. Hij laat niets van zijn ergernis blijken en glimlacht flauwtjes. Aan de andere jongens vraagt ze om David eventjes met rust te laten. Dat doen ze. Van Meer: "Wij weten, onder meer door deze training hoe we met jongens als David moeten omgaan. Andere kinderen vinden het gedrag van David soms 'raar'. Maar ze kunnen er prima mee omgaan, als je er de tijd voor neemt om het goed uit te leggen." In de klas wordt over dergelijke kinderen meestal wel uitleg gegeven, zegt Desiree Deusings uit Amersfoort, moeder van de achtjarige Dirk met ADHD. Maar op de buitenschoolse opvang zitten ook kinderen van andere scholen die niet bekend zijn met het probleem.Haar zoon raakt door het dolle heen als hij tussen de middag eerst moet eten voordat hij kan uitrazen. Maar de regel op de opvang is nu eenmaal zo: eerst eten en daarna spelen. Daar viel niet aan te tornen. Ook reageerde Dirk slecht op invallers bij de bso. Dan raakte hij in de war, werd boos of ging onder de tafel zitten. "Staat daar weer zo'n invaller die van niks weet", verzucht Deusings. Andere ouders keken Desiree soms aan met een blik van 'die heeft haar kind niet in de hand'. Inmiddels vangt zij haar zoon zelf na schooltijd op.Mauro, de zoon van Milana van der Werf, gaat nu naar een speciale particuliere opvang voor 125 euro per middag, terwijl een gewone bso ongeveer 10 euro kost. Maar nu kan moeder Milana in ieder geval blijven werken. En een gewone oppas is moeilijk te vinden, zegt ze. "Want ja, niet iedereen heeft zin in een moeilijk kindje dat bij tijd en wijle loopt te stuiteren door het huis." De namen Bart en David zijn gefingeerd.Voor meer informatie: http://www.bndestem.nl/algemeen/binnenland/2798160/Samen-naar-school-alleen-naar-opvang.ece http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=768 BN - De Stem Dinsdag 11 maart 2008Kinderen met gedragsproblemen vormen een groeiend probleem in de buitenschoolse kinderopvang (bso).Een vijfde van de 180.000 kinderen in de bso vertoont 'lastig gedrag'. Dat aantal neemt nog steeds toe, aldus het Nederland Jeugdinstituut (NJI) en onderzoeksbureau Regioplan.Het NJI heeft met subsidie van het ministerie voor Sociale Zaken en Werkgelegenheid de cursus Knap Lastig ontwikkeld voor leidsters in de kinderopvang. Bij twaalf kinderopvangorganisaties in Nederland werd de training getest. De cursus was nodig omdat leidsters in de opleiding vaak weinig hebben geleerd over kinderen met adhd en andere gedragsproblemen, zegt Arga Paternotte van Balans, de oudervereniging voor kinderen met gedragsstoornissen. De cursus is niet verplicht, maar volgens het NJI is de belangstelling van kinderopvangcentra al aanzienlijk. Ga voor meer informatie naar http://www.bndestem.nl/algemeen/binnenland/2798158/Knap-lastig.ece http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=761 De lezing (L. 18) van Prof. dr. C. Schuengel (hoogleraar orthopedagogiek) gehouden op 14 nov 2007 en op 30 jan 2008.Het thema: Feiten en meningen over verstoorde gehechtheid: Waar wetenschappers (niet) mee kunnen helpen.Deze lezing kunt u voor € 3,00 bestellen bij de Knoop, bankrekening 62.47.31.154 t.n.v. de Knoop, Emmeloord. Vermeld de bestelcode L 18 en uw volledige adres op uw bank- of giro-overschrijving. http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=740 Geacht heer / mevrouw,U heeft of wilt zich nog opgegeven voor onze themabijeenkomst op 14 november 2007 te Amersfoort.De belangstelling is dermate groot dat deze de capaciteit van de zaal overschrijdt.Dat heeft helaas tot gevolg dat wij uw aanmelding niet kunnen honoreren.Wij hebben de spreker, Prof. dr. C. Schuengel bereid gevonden een 2e avond te organiseren op 30 januari 2008 met hetzelfde thema:Feiten en meningen over verstoorde gehechtheid:Waar wetenschappers (niet) mee kunnen helpenDeze themabijeenkomst vindt plaats op woensdag 30 januari 2008 wederom te Amersfoort.Wij hopen dat 30 januari 2008 voor u een alternatief is.U kunt de uitnodiging, inschrijfformulier, routebeschrijving en het persbericht vinden op deze website en dan links van de site onder Algemene Informatie.Namens het bestuur van De Knoop,Rita Hendriks-Wouda http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=725 Lezing van Mw. B. van Hulzen, (kinder- en jeugdpsycholoog en psychotherapeut) ‘ Behandeling van hechtingsproblemen’. Twee vormen, ontwikkeld door mw. A. Thoomes-Vreugdenhil. Mw. Van Hulzen is werkzaam op de afdeling kinder-en jeugdpsychiatrie van Bavo Europoort te Rotterdam. Daarnaast heeft zij een kleine eigen praktijk in Breda. Wilt u de lezing bestellen?Aan de rechterkant op de site van de Knoop ziet u de link: Informatie bestellen. http://www.deknoop.org/news.php?lng=nl&pg=714 Woensdag 14 november 2007 in de Martuskerk aan de Copernicusstraat 18 te Amersfoort.Prof. Dr. C. Schuengel zal spreken over: Feiten en meningen over verstoorde gehechtheid: Waar wetenschappers (niet) mee kunnen helpenProf. Dr. C. Schuengel is, hoogleraar Orthopedagogiek, Dept Clinical Child and Family Studies. Vrije Universiteit Amsterdam/FPPInleidingOnderzoekers, therapeuten en ouders discussiëren soms heftig over het verschijnsel verstoorde gehechtheid, en alle gerelateerde begrippen zoals hechtingsstoornis, Geen-Bodem-Syndroom, of fundamentele relatiestoornis. Hoe belangrijk het ook is dat alle betrokkenen elkaar scherp houden, voor ouders en kinderen telt uiteindelijk alleen of ze goed worden geholpen. Ouders worden bestookt met beweringen omtrent zaken als het nut dan wel het gevaar van holdingtherapie, zin en onzin van differentiatietherapie, de behandelbaarheid van verstoorde gehechtheid, en symptomen die al dan niet op verstoorde gehechtheid duiden. Van wetenschappers mag een objectieve bijdrage verwacht worden aan het oplossen van dit soort geschillen. Nationaal en internationaal produceren wetenschappers inderdaad steeds meer onderzoeksresultaten, waar de zorg voor kinderen met verstoorde gehechtheid veel aan kan hebben. In deze lezing wordt ingegaan op gepubliceerd en nog ongepubliceerd onderzoek uit binnen- en buitenland naar pleegkinderen, het effect van preventie en interventie bij ernstig verwaarloosde of mishandelde kinderen, en de effectiviteit van specifieke behandelingen van verstoorde gehechtheid bij specifieke groepen kinderen. Het is echter ook belangrijk om de beperkingen van wetenschappelijk onderzoek onder ogen te zien. Kwesties zoals bijvoorbeeld de leeftijd waarop verstoorde gehechtheid volgens sommigen onomkeerbaar zou worden, zijn om praktische redenen (nog) niet te onderzoeken. Sommige therapieën kunnen niet onderzocht worden vanwege medisch-ethische ontoelaatbaarheid. Tegenover hun publiek, ouders en professionals, zijn wetenschappers niet altijd even duidelijk over de beperkingen en onzekerheden omtrent hun beweringen. Als je mythen, vermoedens en feiten omtrent verstoorde gehechtheid van elkaar wilt scheiden, waarop moet je dan letten? De uitnodiging, het inschrijfformulier en de routebeschrijving kunt u vinden onder de link: Bijeenkomsten De Knoop.